Maandelijks archief: mei 2016

3 Balans

Sinds de zomer krijg ik pianoles. De klank van piano vind ik prachtig. Het lijkt me geweldig om prachtige stukken te kunnen spelen. Adele, de soundtrack van Intouchable, Birdie, Satie en ga zo nog maar even door. Ik snap dat het even duurt voordat je zoiets kan spelen. Toch ben ik redelijk snel gefrustreerd als een simpel liedje mij niet lukt. Als ik weken ploeter op een paar noten en mijn vingers bij de juf toch weer een andere kant op gaan. Ik praat mezelf dan streng toe. Alsof dat helpt.

Er kwam een artikel voorbij met de titel “Doe eens wat minder je best”. Dat sprak me aan. Edward Slingerland schreef het boek “Proberen niet te proberen” en daarin legt hij uit dat westerse culturen te hard proberen en daardoor zichzelf veelal belemmeren het doel te bereiken. Hij schrijft over Wu-wei, letterlijk ‘niet-doen’ of ‘niet-proberen’, een geestestoestand waarmee je iets ontspannen, spontaan en vooral moeiteloos doet. Je wordt voor je gevoel opgenomen in iets wat groter is dan jezelf. Verder lezen

2 Haastige spoed

Ik ben iets te laat voor de afspraak met de Fitcoach. Ze vraagt me wat ik wil bereiken de komende weken. Daar heb ik nog niet over nagedacht. Er waren een miljoen andere zaken om over na te denken deze dagen. Met een doel voor ogen wordt de motivatie groter. Ik beloof er voor te gaan zitten. Als ik tijd heb.

Op het laatste moment mail ik nog wat door naar een collega. Met een scheef oog kijk ik naar de klok. Ik moet gaan. Echt, nu. Ik klik op een paar kruizen in de hoop dat de computer snapt dat hij uit moet gaan. Ondertussen grijp ik mijn beker en theeglas en draaf naar de keuken. Ruk het rekje half uit de vaatwasser en zet de glazen er in. Wens onderweg nog een fijne middag naar een collega. Werp een laatste blik op mijn computer. Gelukt. Pak mijn tas, jas en wat papieren die ik morgen nodig heb. Loop voorzichtig die nare trap af en maak grote passen richting mijn auto. Verder lezen

1 Goed voornemen

Als een hinde loop ik op het ritme van de muziek. Op gezette tijden hoor ik in mijn oor instructies over de snelheid en de wandelminuten die ik in acht moet nemen. Een heerlijk briesje waait door mijn haar. De kilometers asfalt verdwijnen onder mijn voeten. Het enige dat mij buitenadem brengt is de prachtige omgeving. Wat een heerlijkheid is dit toch. Waarom heb ik dit een jaar laten wachten.

Ik doe mijn ogen open en ben er klaar voor. Kom maar op. Ook ik heb goede voornemens. Meer bewegen en minder snoepen. Niet erg origineel maar wel erg nodig. Minder snoepen is natuurlijk een breed begrip. Onder snoepen valt voor mij koek, toastjes en chips. En mayonaise. Maar goed, dat is een ander verhaal. Meer bewegen betekent, meer conditie. Van regelmatig fietsen en yoga wordt mijn conditie niet echt veel beter merk ik. Tijd voor actie dus. Verder lezen