Maandelijks archief: juli 2014

13 Allergie

We zitten met zijn vieren aan tafel. Het is een vreemd gezelschap. De onbekende man neemt het woord. Hij praat over koetjes en kalfjes. Het weer. Vooral buiten mij om met de andere twee. Ik kijk rond. Dat meen je niet. Ik begrijp er niets van. Ik kom toch solliciteren. Moeten we het niet over iets zinnigs hebben. Bij ieder aanknopingspunt gooi ik iets op tafel waarvan ik hoop dat het mijn kennis en kunde laat zien. De man lijkt het niet op te merken.

Er valt een stilte. Met een boze blik draait mijn lief zich om en begint demonstratief zijn spullen op te ruimen. Dit keer laat ik het zo. Dit keer moet het maar even zo. Zonder iets te zeggen loop ik naar binnen en begin de boterhammen te smeren. Na vijf minuten komt hij binnen, kijken we elkaar weer in de ogen en kunnen we opnieuw beginnen. Het probleem is dan best simpel op te lossen. Even hardop denken is nu de oplossing. Soms komen we echt van een andere planeet. Ja ik weet het, mars en venus. Verrekte onhandig. Verder lezen

12 Kiezen met mijn hart

Vreemd land. Verlaten wegen en kapotte gebouwen. We zijn met een groep maar ik ken er slechts enkelen. Binnen het complex zijn we op zoek naar de lift. Iemand drukt op een knop. We lachen. Het is een kast. Hier. Weer een druk op de knop. De deur schuift open. Geen lift maar een eenvoudige badkamer. We staan in een appartement. We besluiten in de hal te gaan liggen. Veel te dicht op elkaar vallen we in slaap.

Wat wil je later worden? Deze vraag wordt regelmatig gesteld aan een van mijn dochters. Paardrijd-instructrice, dierendokter, prinses zijn meestal de standaard antwoorden. Beiden dames hebben eigenlijk geen idee wat ‘later worden’ eigenlijk inhoudt. Tuurlijk, ze weten dat we een paar dagen per week naar het werk gaan, dat papa tussen de rozen werkt en dat mama nu geen werk heeft. Maar dat het te maken heeft met geld, ambitie, uitdaging en vaak toch ook verplichting gaat hen nog even te boven. Geld komt gewoon uit de muur en een huis koop je van het geld uit je spaarpot. Houden zo, dames. Verder lezen

11 Verwachtingen

We kijken in elkaars ogen. Herkenning. Zelfde vormen, zelfde kleur, zelfde geur. Eigen. Met onze neus dicht tegen elkaar fluisteren we. De woorden maken niet uit. Verbonden. De zon schijnt op ons gezicht. De wereld om ons heen draait. We vallen op onze rug in het gras en kijken naar de drijvende wolken.

Toch niet leuk. Ik zeg tegen mijzelf dat het geen baan is voor mij. Dat de afwijzing niet aan mij ligt. Het helpt niet veel. Mijn oud-collega heeft die zelfde baan wel gekregen en ik niet. Tss, ze hebben mij niet eens uitgenodigd voor een gesprek. Ik ben jaloers en tegelijk ook wel echt blij voor haar. Wat fijn dat ze weg kan uit die energievretende omgeving. Kennelijk ben ik minder zeker van mezelf. Dit schut mijn relaxte gevoel weer flink door elkaar. Ik hoor ook al lang weer aan het werk te zijn. Verder lezen