31 Circus

Ik sjor de riem vast. Trek er nog eens aan. Strakker kan niet. Ik sla mijn arm om haar heen. We worden omhoog getrokken. De tandwielen tikken onder ons vandaan. Bovenaan is er even niets. Dan vallen we naar beneden. Mijn sjaal waait voor mijn ogen. Ik raak even in paniek. De wind suist langs mijn oren. Ik trek haar stevig naar mij toe. Ze kijkt niet. Durft niet. We worden van links naar rechts geduwd. Het lukt me niet te gillen. De snelheid haalt het geluid uit mijn mond. Ik probeer haar gezicht te zien. De snelheid neemt langzaam af. Met een schok staan we stil.

Ik kijk op de wekker. Nog een kwartier. Ah heerlijk, ik draai me nog even om en zoek een koud plekje op het matras. Ik hoor muziek. Nu al. Ik steek mijn hand uit en raak een knop. Nee, hou nog even je mond. Het kan nog best vijf minuten. Nog heel eventjes. Weer muziek. Ah nee! Ik moet er echt uit nu. Licht aan. Dat helpt meestal. Soms. Weet ik eigenlijk al wat ik aantrek vandaag. Achter mijn ogen zie ik verschillende outfits langs komen. Ga er nou uit. Ik dwing mezelf om een been onder de dekens vandaan, op de grond te zetten. In de woonkamer is het circus al begonnen. Doorzetten nu. Ik sla de dekens weg. Doe mijn badjas aan en loop naar de badkamer voor een hete douche.

Het licht in de badkamer is niet erg flatteus. De spiegel laat meer zien dan ik wil. In de afgelopen acht maanden waren mijn wallen geslonken. De kleur onder mijn ogen was hetzelfde als de rest van mijn gezicht. Niet meer te zien. Mijn rimpels waren geminimaliseerd tot schattige lachkuiltjes. Gewoon fris en fruitig. Nu schrik ik van mijn evenbeeld. De huid onder mijn ogen kan ik vastpakken. Mijn voorhoofd is gekreukeld. Wat is er in hemelsnaam gebeurd. Onder welke tram heb ik geslapen. Ik zie er tien jaar ouder uit. Ik zet de smeersels en poeders klaar. Dat wordt weer flink schminken vandaag.

Het programma start zodra de gordijnen open gaan. Zorgen dat ik op tijd klaar ben is nog te doen. Dat ben ik mijn hele leven al gewend. Niet makkelijk, maar te doen.  En dan. Zijn er nog twee die niet in hun blootje naar buiten kunnen. Een boterham met korstjes moeten eten. Die proberen een halve beker drinken te laten staan. Dames die hun krullen in het gareel moeten kammen. Die rugzakjes met extra eten en drinken verwachten. Die schoenen aan willen zonder kriebelende sokken. Een warme jas ook niet heel vervelend vinden. De gordel in de auto het liefst heel langzaam zelf vastmaken. Van zes tot half negen hou ik alle ballen zo goed en zo kwaad dat gaat in de lucht.

Daarna volgt het grote moment. De finale. Ik hoor tromgeroffel. Ik start de auto. Zet de muziek net iets te hard. Zorg dat ik mijn ontbijt binnen handbereik heb. Haal een keer diep adem. Zet de auto in de versnelling. Dat ik in de file rij, mag de pret niet drukken. Dat ik geen parkeerplek kan vinden neem ik voor lief. Met een grote glimlach ben ik onderweg. Onderweg naar mijn werk. Mijn werk, waar mensen vragen om mijn mening. Waar ik oplossingen kan bieden. Waar ik verstand heb van zaken. Het is iedere dag de generale repetitie in het circus meer dan waard. Ik wil werken voor geen goud meer missen.

Hoe lang geeft nu een drukker bestaan mij meer energie?

2 gedachten over “31 Circus

  1. Leuk, leuk die vergelijking met het circus en wel herkenbaar qua ochtend ritueel. Ook niet mijn meest glorieuze momenten. Maar alleen met leuk en uitdagende werk…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>