2 Haastige spoed

Ik ben iets te laat voor de afspraak met de Fitcoach. Ze vraagt me wat ik wil bereiken de komende weken. Daar heb ik nog niet over nagedacht. Er waren een miljoen andere zaken om over na te denken deze dagen. Met een doel voor ogen wordt de motivatie groter. Ik beloof er voor te gaan zitten. Als ik tijd heb.

Op het laatste moment mail ik nog wat door naar een collega. Met een scheef oog kijk ik naar de klok. Ik moet gaan. Echt, nu. Ik klik op een paar kruizen in de hoop dat de computer snapt dat hij uit moet gaan. Ondertussen grijp ik mijn beker en theeglas en draaf naar de keuken. Ruk het rekje half uit de vaatwasser en zet de glazen er in. Wens onderweg nog een fijne middag naar een collega. Werp een laatste blik op mijn computer. Gelukt. Pak mijn tas, jas en wat papieren die ik morgen nodig heb. Loop voorzichtig die nare trap af en maak grote passen richting mijn auto. Verder lezen

1 Goed voornemen

Als een hinde loop ik op het ritme van de muziek. Op gezette tijden hoor ik in mijn oor instructies over de snelheid en de wandelminuten die ik in acht moet nemen. Een heerlijk briesje waait door mijn haar. De kilometers asfalt verdwijnen onder mijn voeten. Het enige dat mij buitenadem brengt is de prachtige omgeving. Wat een heerlijkheid is dit toch. Waarom heb ik dit een jaar laten wachten.

Ik doe mijn ogen open en ben er klaar voor. Kom maar op. Ook ik heb goede voornemens. Meer bewegen en minder snoepen. Niet erg origineel maar wel erg nodig. Minder snoepen is natuurlijk een breed begrip. Onder snoepen valt voor mij koek, toastjes en chips. En mayonaise. Maar goed, dat is een ander verhaal. Meer bewegen betekent, meer conditie. Van regelmatig fietsen en yoga wordt mijn conditie niet echt veel beter merk ik. Tijd voor actie dus. Verder lezen

40 Ander jaar

Wij zijn met zijn twee├źn. Tenminste als ik de honderden onbekende mensen om ons heen niet meetel. Er is een bar en we horen muziek. Mijn dochter en ik. We komen om te sporten. Het lijkt logisch. We wringen ons door de menigte heen. Ik zie mijn zus met haar kinderen al richting de baan lopen maar zij ziet mij niet. Ik kijk op de klok. We zijn laat. Ik weet een snellere weg. Hollend proberen we de massa mensen achter ons te laten. We komen nooit op tijd. Ze zal niet blij met ons zijn.

Alweer een jaar voorbij. Ieder jaar zeg ik het. Ieder jaar meen ik het. Voordat ik er erg in heb is het om. Ik zie het jaar altijd als een cirkel. Een soort klok. Januari staat bovenaan. Juli en augustus onderaan. De lente op kwart voor en de herfst op kwart over. Heel overzichtelijk. Alleen duurt bij mij de zomer altijd heel lang en de winter zo kort mogelijk. Meestal lukt dat. Vanaf maart tot en met september is het bijna of nog net aan zomer. Vanaf oktober voelt het heel kort tot kerst en dan nog maar acht weken tot februari. Prima te doen. Afgelopen jaar was het anders. Verder lezen